1.
הָיוּ יוֹשְׁבִין לֶאֱכֹל כָּל אֶחָד וְאֶחָד מְבָרֵךְ לְעַצְמוֹ הֵסֵבּוּ אֶחָד מְבָרֵךְ לְכֻלָּן בָּא לָהֶם יַיִן בְּתוֹךְ הַמָּזוֹן כָּל אֶחָד וְאֶחָד מְבָרֵךְ לְעַצְמוֹ לְאַחַר הַמָּזוֹן אֶחָד מְבָרֵךְ לְכֻלָּם _ _ _ אוֹמֵר עַל הַמֻּגְמָר אַף עַל פִּי שֶׁאֵין מְבִיאִין אֶת הַמֻּגְמָר אֶלָּא לְאַחַר הַסְּעֻדָּה:
וְהוּא
הָאֲדָמָה
הֶחָלָב
שַׁמַּאי
2.
בֵּרַךְ עַל הַיַּיִן שֶׁלִּפְנֵי הַמָּזוֹן פָּטַר אֶת הַיַּיִן _ _ _ הַמָּזוֹן בֵּרַךְ עַל הַפַּרְפֶּרֶת שֶׁלִּפְנֵי הַמָּזוֹן פָּטַר אֶת הַפַּרְפֶּרֶת שֶׁלְּאַחַר הַמָּזוֹן בֵּרַךְ עַל הַפַּת פָּטַר אֶת הַפַּרְפֶּרֶת עַל הַפַּרְפֶּרֶת לֹא פָטַר אֶת הַפָּת בֵּית שַׁמַּאי אוֹמְרִים אַף לֹא מַעֲשֵׂה קְדֵרָה:
יַיִן
הַגָּפֶן
שֶׁלְּאַחַר
אֵיזֶה
3.
כֵּיצַד מְבָרְכִין עַל הַפֵּרוֹת עַל פֵּרוֹת הָאִילָן אוֹמֵר בּוֹרֵא פְּרִי הָעֵץ חוּץ מִן הַיַּיִן שֶׁעַל הַיַּיִן אוֹמֵר בּוֹרֵא פְּרִי הַגָּפֶן וְעַל פֵּרוֹת הָאָרֶץ אוֹמֵר בּוֹרֵא פְּרִי _ _ _ חוּץ מִן הַפַּת שֶׁעַל הַפַּת הוּא אוֹמֵר הַמּוֹצִיא לֶחֶם מִן הָאָרֶץ וְעַל הַיְרָקוֹת אוֹמֵר בּוֹרֵא פְּרִי הָאֲדָמָה רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר בּוֹרֵא מִינֵי דְּשָׁאִים:
הָאֲדָמָה
לִצְמָאוֹ
מְבָרֵךְ
חוּץ
4.
הֵבִיאוּ לְפָנָיו מָלִיחַ בַּתְּחִלָּה וּפַת עִמּוֹ מְבָרֵךְ עַל הַמָּלִיחַ _ _ _ אֶת הַפַּת שֶׁהַפַּת טְפֵלָה לוֹ זֶה הַכְּלָל כֹּל שֶׁהוּא עִקָּר וְעִמּוֹ טְפֵלָה מְבָרֵךְ עַל הָעִקָּר וּפוֹטֵר אֶת הַטְּפֵלָה:
אַף
בְּרָכוֹת
וּפוֹטֵר
הַגָּפֶן
5.
בֵּרַךְ עַל פֵּרוֹת הָאִילָן בּוֹרֵא פְּרִי _ _ _ יָצָא וְעַל פֵּרוֹת הָאָרֶץ בּוֹרֵא פְּרִי הָעֵץ לֹא יָצָא עַל כֻּלָּם אִם אָמַר שֶׁהַכֹּל נִהְיָה יָצָא:
שֶׁלֶק
שֶׁלִּפְנֵי
הָעֵץ
הָאֲדָמָה
1. אֶחָד ?
1 - de, d'entre, depuis.
2 - vers, à cause, pour.
3 - parmi, comparatif.
4 - parfois sous la forme : מִנִּי ou מִנֵּי.
2 - vers, à cause, pour.
3 - parmi, comparatif.
4 - parfois sous la forme : מִנִּי ou מִנֵּי.
tout ce qui peut enivrer, liqueur forte.
n. pr.
1 - un, premier.
2 - seul, unique.
2 - seul, unique.
2. גַּמְלִיאֵל ?
n. pr.
n. pr.
n. pr.
n. pr.
3. גְּבִינָה ?
n. pr.
1 - inondation.
2 - multitude, abondance.
3 - adoucissement.
2 - multitude, abondance.
3 - adoucissement.
fromage.
n. pr.
4. נ.ב.ל. ?
paal
se faner, succomber, être avili.
nifal
faner, être avili.
piel
déshonorer, couvrir de confusion, avilir, mépriser.
hitpael
se rendre indigne.
nitpael
se rendre indigne.
peal
être sali.
paal
1 - mettre à part.
2 - refuser.
2 - refuser.
nifal
séparé.
hifil
prendre.
paal
1 - juger.
2 - n. pr. (יָדוֹן דָּן ...).
2 - n. pr. (יָדוֹן דָּן ...).
nifal
1 - se disputer.
2 - être jugé.
3 - ce dont il s'agit.
2 - être jugé.
3 - ce dont il s'agit.
hifil
1 - juger, venger.
2 - se disputer.
3 - n. pr. (יָדִין ...).
2 - se disputer.
3 - n. pr. (יָדִין ...).
peal
juger.
nifal
blessé.
piel
juger, punir,
hitpael
1 - prier, supplier.
2 - s'interposer comme juge.
2 - s'interposer comme juge.
nitpael
1 - prier, supplier.
2 - prié, supplié.
2 - prié, supplié.
peal
discuter.
5. צָמָא ?
n. pr.
galiléen.
n. pr.
soif.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5
Score
0 / 10