1. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר שָׁלֹשׁ מִדּוֹת בַּבִּכּוּרִים הַבִּכּוּרִים וְתוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים וְעִטּוּר הַבִּכּוּרִים תּוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים _ _ _ בְּמִינוֹ וְעִטּוּר הַבִּכּוּרִים מִין בְּשֶׁאֵינוֹ מִינוֹ תּוֹסֶפֶת הַבִּכּוּרִים נֶאֱכֶלֶת בְּטָהֳרָה וּפְטוּרָה מִן הַדְּמַאי וְעִטּוּר הַבִּכּוּרִים חַיָּב בַּדְּמַאי:
הֶחָלִיל
מֵהִגַּדְתִּי
מְבִיאִין
מִין
2. הֶחָלִיל מַכֶּה לִפְנֵיהֶם עַד שֶׁמַּגִּיעִין לְהַר הַבָּיִת הִגִּיעוּ לְהַר הַבַּיִת אֲפִלּוּ אַגְרִיפַּס הַמֶּלֶךְ נוֹטֵל הַסַּל עַל כְּתֵפוֹ וְנִכְנָס עַד שֶׁמַּגִּיעַ לָעֲזָרָה הִגִּיעַ לָעֲזָרָה וְדִבְּרוּ הַלְוִיִּם בַּשִּׁיר _ _ _ ה' כִּי דִלִּיתָנִי וְלֹא שִׂמַּחְתָּ אֹיְבַי לִי:
הַמֶּלֶךְ
אֲרוֹמִמְךָ
מַקְרִין
שֶׁאֵינוֹ
3. הַגּוֹזָלוֹת שֶׁעַל גַּבֵּי הַסַּלִּים _ _ _ עוֹלוֹת וּמַה שֶּׁבְּיָדָם נוֹתְנִים לַכֹּהֲנִים:
מְבִיאִין
תּוֹרָה
אוֹמְרִים
הָיוּ
4. לְמָה אָמְרוּ הַבִּכּוּרִים כְּנִכְסֵי כֹהֵן שֶׁהוּא קוֹנֶה מֵהֶם עֲבָדִים וְקַרְקָעוֹת וּבְהֵמָה טְמֵאָה וּבַעַל חוֹב נוֹטְלָן בְּחוֹבוֹ וְהָאִשָּׁה בִכְתֻבָּתָהּ כְּסֵפֶר תּוֹרָה וְרַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר אֵין נוֹתְנִים אוֹתָם אֶלָּא לְחָבֵר בְּטוֹבָה וַחֲכָמִים אוֹמְרִים _ _ _ אוֹתָם לְאַנְשֵׁי מִשְׁמָר וְהֵם מְחַלְּקִין בֵּינֵיהֶם כְּקָדְשֵׁי הַמִּקְדָּשׁ:
וַחֲכָמִים
נוֹתְנִין
הִגִּיעוּ
וּבְהֵמָה
5. כֵּיצַד מַפְרִישִׁין הַבִּכּוּרִים יוֹרֵד אָדָם בְּתוֹךְ שָׂדֵהוּ _ _ _ תְּאֵנָה שֶׁבִּכְּרָה אֶשְׁכּוֹל שֶׁבִּכֵּר רִמּוֹן שֶׁבִּכֵּר קוֹשְׁרוֹ בְגֶמִי וְאוֹמֵר הֲרֵי אֵלּוּ בִּכּוּרִים רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר אַף עַל פִּי כֵן חוֹזֵר וְקוֹרֵא אוֹתָם בִּכּוּרִים מֵאַחַר שֶׁיִּתָּלְשׁוּ מִן הַקַּרְקָע:
שָׂדֵהוּ
וְרוֹאֶה
הַדְּמַאי
וְלָנִין
1. מִין ?
1 - à cause de, pour.
2 - blé, froment, vivres.
1 - espèce.
2 - sexe.
3 - hérétique.
4 - parmi, comparatif.
5 - autre forme de מִן : de, d'entre, depuis, vers, à cause, pour.
1 - endroit.
2 - espace.
3 - D.ieu.
terreur ou menace.
2. שֶׁל ?
désir.
1 - de.
2 - Sert également à indiquer l'appartenance.
3 - בְּשֶׁל : à cause de.
n. pr.
n. pr.
3. .ב.ו.א ?
paal
1 - venir.
2 - s'accomplir.
hifil
apporter, amener.
houfal
accueilli, amené.
paal
1 - aimer.
2 - attacher.
piel
revêtir, orner.
poual
attaché.
peal
attacher.
paal
1 - fermenter.
2 - violent.
3 - d'une couleur vive.
4 - חֲמוּץ : acide, de couleur forte.
piel
fermenter.
poual
fermenté.
hifil
1 - fermenter.
2 - laisser lever la pâte, faire gonfler.
3 - différer.
4 - se corrompre.
hitpael
1 - fermenter.
2 - s'aigrir, s'irriter.
nitpael
s'abîmer.
pael
affliger.
afel
1 - faire rougir.
2 - corrompre.
paal
1 - craindre.
2 - n. pr. (דּוֹאֵג, ... ).
hifil
inquiéter.
houfal
être inquiet.
4. נַנָּס ?
n. pr.
1 - compte.
2 - narration.
3 - sphère.
écrasé, broiement.
nain, petit.
5. ק.ש.ר. ?
hitpael
se plaindre.
paal
1 - lier.
2 - se révolter.
3 - fort.
nifal
1 - attaché.
2 - réparé (d'un édifice).
piel
attacher.
poual
lié.
houfal
se réunir.
hitpael
1 - se lier.
2 -se révolter.
nitpael
se lier.
paal
1 - pesant.
2 - s'endurcir.
3 - honoré.
nifal
1 - glorifié, respectable.
2 - chargé.
piel
1 - endurcir.
2 - honorer.
3 - nettoyer.
4 - balayer.
poual
honoré.
hifil
1 - aggraver.
2 - rendre pesant.
3 - balayer.
hitpael
1 - se glorifier.
2 - se multiplier.
3 - nettoyé.
nitpael
1 - se glorifier.
2 - se multiplier.
3 - nettoyé.
pael
balayer.
hitpeel
balayé.
paal
1 - presser.
2 - sucer.
nifal
exprimé.
piel
exprimer en pressant.
hitpael
1 - pressé.
2 - compté exactement.
nitpael
1 - pressé.
2 - compté exactement.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5

Score
0 / 10