1. אֲמַר לֵיהּ רַב אַחָא בְּרֵיהּ דְּרַב אַוְיָא לְרַב אָשֵׁי ''כִּכָּרִי עָלֶיךָ'' _ _ _ לוֹ בְּמַתָּנָה מִי מָעַל לִמְעוֹל נוֹתֵן — הָא לָא אֲסִירָא עֲלֵיהּ לִמְעוֹל מְקַבֵּל — יָכוֹל דְּאָמַר הֶיתֵּירָא בְּעֵיתִי אִיסּוּרָא לָא בְּעֵיתִי אֲמַר לֵיהּ מְקַבֵּל מָעַל לִכְשֶׁיּוֹצִיא שֶׁכָּל הַמּוֹצִיא מְעוֹת הֶקְדֵּשׁ לְחוּלִּין כְּסָבוּר שֶׁל חוּלִּין הוּא — מוֹעֵל אַף זֶה — מוֹעֵל:
וּנְתָנָהּ
חוּלִּין
נָמֵי
בֵּין
2. אָמַר רַב אַחָא בְּרֵיהּ דְּרַב _ _ _ שֶׁנִּיתְּנָה לוֹ עַל יְדֵי אַחֵר:
כָּךְ
אַוְיָא
הַשְׁאִילֵנִי
אִיקָא
3. כְּתַנָּאֵי ''קוּנָּם כִּכָּר זוֹ הֶקְדֵּשׁ'' וַאֲכָלָהּ בֵּין הוּא וּבֵין חֲבֵירוֹ — מָעַל לְפִיכָךְ יֵשׁ לָהּ פִּדְיוֹן ''כִּכָּר זוֹ עָלַי לְהֶקְדֵּשׁ'' וַאֲכָלָהּ הוּא — מָעַל חֲבֵירוֹ — לֹא מָעַל לְפִיכָךְ _ _ _ לָהּ פִּדְיוֹן דִּבְרֵי רַבִּי מֵאִיר:
עָלַי
לְפִי
בְּקוּנָּמוֹת
אֵין
4. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים _ _ _ כָּךְ וּבֵין כָּךְ לֹא מָעַל לְפִי שֶׁאֵין מְעִילָה בְּקוּנָּמוֹת:
הָא
כְּסָבוּר
יֵשׁ
בֵּין
5. אֵיתִיבֵיהּ אָמַר לוֹ ''הַשְׁאִילֵנִי פָּרָתְךָ'' אָמַר לוֹ ''קוּנָּם פָּרָה שֶׁאֲנִי קָנוּי לָךְ'' ''נְכָסַי עָלֶיךָ _ _ _ יֵשׁ לִי פָּרָה אֶלָּא זוֹ'' ''הַשְׁאִילֵנִי קַרְדּוּמְּךָ'' אָמַר לוֹ ''קוּנָּם קַרְדּוֹם שֶׁיֵּשׁ לִי שֶׁאֲנִי קָנוּי'' ''נְכָסַי עָלַי אִם יֵשׁ לִי קַרְדּוֹם אֶלָּא זֶה'' וְנִמְצָא שֶׁיֵּשׁ לוֹ — בְּחַיָּיו אָסוּר מֵת אוֹ שֶׁנִּתְּנָה לוֹ בְּמַתָּנָה — הֲרֵי זֶה מוּתָּר:
שֶׁנִּיתְּנָה
אִם
אַוְיָא
עָלֶיהָ
1. בַּר ?
épouvante, terreur.
1 - fils.
2 - blé.
3 - pur.
4 - sauvage.
5 - dehors.
6 - excepté.
7 - bœuf sauvage.
8 - Job 37. 11 : אַף בְּרִי, - (il charge le nuage) aussi de pluie, de fécondité (v. רְוָיָה) ; selon d'autres, בְּרִי de בָּרָה : même (dans) la pureté de l'air (v. טָרַח).
9 - n. pr.
1 - pièce de monnaie.
2 - formule.
1 - sifflement.
2 - dérision.
2. .א.מ.ר ?
paal
1 - venir.
2 - s'accomplir.
hifil
apporter, amener.
houfal
accueilli, amené.
paal
1 - dominer.
2 - tirer dehors.
nifal
1 - dominé.
2 - détaché.
piel
1 - subjuguer.
2 - punir.
3 - étendre.
hifil
faire dominer.
peal
1 - labourer.
2 - gouverner.
3 - punir.
hitpeel
1 - labouré.
2 - petre puni.
paal
égorger.
nifal
sacrifié.
piel
sacrifier.
paal
dire, parler.
nifal
dit, appelé.
hifil
1 - faire dire.
2 - glorifier.
3 - engraisser.
hitpael
se glorifier.
peal
dire, parler, penser.
hitpeel
dit, appelé.
3. ?
4. חוֹל ?
1 - sable.
2 - commun, profane.
3 - n. pr.
n. pr.
n. pr.
nom d'un arbre résineux.
5. ק.נ.ה. ?
paal
1 - brûler, s'allumer.
2 - insensé, stupide.
nifal
insensé, stupide.
piel
1 - allumer.
2 - ôter, exterminer.
3 - brouter.
poual
allumé.
hifil
1 - allumer, détruire.
2 - faire paitre.
houfal
rallumé.
hitpael
devoir être enlevé.
peal
1 - brûler, allumer.
2 - ouvrir la bouche.
pael
allumer.
afel
allumer.
paal
1 - acheter, posséder.
2 - faire, former.
3 - קְנֵה : roseau.
4 - n. pr. (קָנָה, ...).
nifal
acheté.
hifil
1 - faire acheter.
2 - établir pasteur ou agriculteur.
houfal
acquis.
peal
acheter.
piel
1 - diviser en trois parties.
2 - être triple.
3 - faire trois fois.
4 - attendre trois jours.
5 - faire rémonter à la troisième génération.
6 - faire descndre.
poual
1 - triple.
2 - âgé de 3 ans.
hifil
1 - déposer chez un tiers.
2 - diviser en trois.
hitpael
1 - repéter une chose trois fois.
2 - être divisé en trois.
paal
1 - séduit.
2 - parler sans réflexion.
nifal
se laisser persuader.
piel
1 - séduire, engager.
2 - persuader, flatter.
poual
apaisé, séduit.
hifil
élargir, étendre.
hitpael
1 - séduit.
2 - ouvert.
nitpael
séduit.
peal
large.
afel
élargir.
Compléter le mot manquant
0 / 5
Retrouver la traduction
0 / 5

Score
0 / 10